Rechtuit, gedreven en gepassioneerd


Rechtuit, gedreven en gepassioneerd. Als ik Denise in drie woorden zou moeten omschrijven, dekken die de lading. Toch zeker de politieke.
Al 20 jaar woont ze in België. Ze kwam naar hier na de genocide in Rwanda in 1994 en sinds een paar jaar woont en werkt ze in Turnhout.

Nog voor ons gesprek écht begon, kon ik al raden waarom Denise in de politiek is gegaan. Met zo'n grote initiatiefkracht die zij heeft, kan dat bijna niet anders.

Denise: 'Toch is het politieke leven altijd ver-van-mijn-bed geweest. Politiek associeerde ik vooral met de grote kanonnen en het kwam nooit in me op dat ook ik daarin een rol zou kunnen spelen. Enfin, uiteindelijk ben ik eens naar een ledenvergadering van TIM geweest en ik was direct verkocht.' (lacht)

Met haar engagement wil Denise iets duidelijk maken. Vooral naar Turnhoutenaren die niet van Belgische origine zijn. Ze wil ze aanmoedigen iets van hun leven te maken, ook al is het niet altijd makkelijk in een nieuwe cultuur.

'Daar weet ik alles van.' gaat ze op vurige toon verder. 'Ik kwam als 13-jarig kind naar België, kende de taal en de cultuur niet en was erg aangedaan door de gebeurtenissen in mijn land. Maar … nooit … echt nooit heb ik me verstopt achter deze moeilijke omstandigheden. Echt, ik wilde absoluut niet bij de pakken blijven zitten, ik wilde er van het begin af aan iets van maken hier.'

Haar stem klinkt luid en duidelijk. Haar ogen weerspiegelen haar vurige temperament.
Gepassioneerd gaat ze verder: 'Weet je, mensen beseffen vaak maar half wat voor enorme mogelijkheden er hier in België zijn. Denk in de eerste plaats maar aan gratis Nederlandse les. Mensen, maak gebruik van deze lessen! Laat je kinderen naar school gaan. Geluk hier begint bij het spreken van de taal, dus ga er gewoon voor!'

Ik ben er stil van. Zo'n gedrevenheid, zo'n daadkracht, zo'n drive om mensen enthousiast te maken. Al heel snel is het me duidelijk dat de politiek echt een logische stap is voor Denise. Als ze mensen in beweging wil krijgen, zal ze dat zeker doen.
Waarom ze voor TIM koos, vraag ik haar nog.

'Ah, dat is voor mij overduidelijk. Omdat ik me welkom voel. Omdat TIM waarmaakt wat ze zeggen: iedereen is écht mee. Letterlijk. Ook al kende ik niets van politiek, er wordt naar mij geluisterd. Ik voel me erbij horen. Mee aan boord.' zegt ze.

Na een gesprekje van amper een kwartier gaan we ieder weer onze eigen weg. Terwijl ik terug naar huis wandel, voel ik Denises woorden nog nazinderen.